Het Hôtel de la Marine is een van de best bewaarde geheimen van het centrum van Parijs, verscholen in het volle zicht aan de noordzijde van de Place de la Concorde. Het is het oostelijke van de twee identieke paleizen die de koninklijke architect Ange-Jacques Gabriel tussen 1757 en 1774 optrok om het toenmalige Place Louis XV te omlijsten — een lange, lichte zuilengang van gepaarde Corinthische zuilen boven een stenen arcade, een van de bepalende beelden van de Franse neoklassieke architectuur. In de eerste decennia was het geen privéwoning, maar de Garde-Meuble de la Couronne: het koninklijke magazijn waar de meubels, wandtapijten, wapens en juwelen van de kroon werden bewaard, onderhouden en tentoongesteld.
Het was hier, in september 1792, dat inbrekers binnenbraken en er met een set kroningsdiamanten van de kroon vandoor gingen — waaronder de beroemde Regent Diamond, een van de beroemdste diamanten ter wereld, die ongeveer een jaar later werd teruggevonden en vandaag de dag wordt tentoongesteld tussen de Franse kroonjuwelen in het Louvre. Na de Revolutie werd het gebouw aan de marine gegeven, en bijna twee eeuwen lang diende het als het Ministère de la Marine — het hoofdkwartier van de Franse marine — totdat het ministerie in 2015 vertrok. Dat lange maritieme verblijf gaf het paleis zijn naam en liet het een van de laatste grote 18e-eeuwse interieurs in Parijs dat nooit voor het publiek werd geopend.
In juni 2021, na een nauwgezette vierjarige restauratie door het Centre des monuments nationaux, opende het Hôtel de la Marine eindelijk zijn deuren. Bezoekers kunnen nu de weelderig gerestaureerde appartementen van de intendant van de Garde-Meuble bewandelen, ingericht zoals ze waren aan de vooravond van de Revolutie; de vergulde staatsalons die uitkijken over de Concorde; en de loggia die over de hele lengte van de gevel loopt, met een van de mooiste uitzichten van Parijs — recht over het plein naar de obelisk, de Tuilerieën en de Eiffeltoren in de verte. Een befaamde 3D-audioheadset, die gedurende het hele bezoek wordt gedragen, verandert het bezoek in een gefluisterd, kamer-voor-kamer verhaal.